پرواز خون

لالا، لالا، لالایی... دردی که درمان ندارد؛ اندوه پنهان ندارد؛ یادت علی جان، علی جان داغ است و پایان ندارد ... تبسّم کن! همه منتظر سپیده‏اند؛ سپیده‏ای که تصویر اولین شفق را در کنار گل‏های نسترن خواهد آویخت. تبسّم کن، علی جان! مبادا شام غریبان از راه برسد و تا ابد، گلِ تبسّم بر لبانت بخشکد. ... و آن همیشه نامرد، دست به کمان می‏برد؛ نبض آسمان از تپش باز می‏ماند، تمام نگاه‏ها می‏خشکند و انگشت‏های خونین، گرمای عاطفه را حس می‏کنند... اینک گاه پرواز است؛ «پرواز خون»، در سینه‏ی لاجوردی آسمان، تبخیر خونین شبنم در معراجی پر از عشق. آه! چقدر سنگین است اندوهان داغ تو، علی جان! مثل شاخه گلی که در توفان پژمرده می‏شود، سر در آغوش پدر ـ امّا همچنان متبسّم و خندان ـ با پدر وداع می‏کند و شهادت، بوسه بر حنجره‏ی گلگونش می‏زند... هستی، اختیار از دست می‏دهد. خروشی عظیم در عرش به راه می‏افتد و حضرت جبرییل علیه‏السلام ، قنداقه‏ی خونین را در آغوش فشرده، می‏نالد: این گلِ حسّاس، علی‏اصغر است/غنچه‏ی احساس، علی‏اصغر است/ آن‏که برایش به شهادت رسید/حضرت عباس، علی‏اصغر است ... تربتی کوچک امّا به اندازه‏ ی تمام غربت‏ها و داغ‏ها، در دل صحرا پدید می‏آید و نام شهیدی دیگر از آل اللّه‏، به شاخه‏ی طوبی آویخته می‏شود... اَلسلام علیک یا علی بن الحسین الاصغر علیه‏السلام ، بِاَبی اَنْتَ و اُمّی و نفسی ... درود بر تو و بلند آزادگی‏ات! درود بر تو و عظمت بی‏پایانت! درود بر تو و گهواره‏ی خالی‏ات! درود بر تو و قنداقه‏ی خونینت! درود بر تو و حنجره‏ی گلگونت! درود بر تو و تربت آسمانی‏ات! مولاجان، ای باب الحوایج کربلا! از ما دستگیری کن که درماندگانیم ... آب و آیینه گریه خواهد کرد/صبح آدینه گریه خواهد کرد/دل به هر سینه گریه خواهد کرد/تا قیامت به یاد تو مولا!!!... ***سید علی اصغر موسوی*** منبع: http://alasgharalasghar.persianblog.ir/1387/3/